No Limits........,
 
Only Solutions
 
 

Biografie van Adri van Kampen van 30-04-1953 tot nu toe


Het begin

Op 30-04-1953 ben ik geboren aan het Verlengde Scholtenskanaal in Emmer Erfscheidenveen (Emmercompascuum).

Mijn vader, in Rotterdam geboren, was Albert van Kampen, voorman bij de vestiging van A.K.U. in Emmercompascuum en mijn moeder was Aaltje Oost. Die had vroeger bij de sokkenfabriek (Bendien) in Emmen gewerkt en later ook bij de A.K.U, waar ze elkaar hebben leren kennen. Mijn broer Alex was op de dag dat ik geboren werd ook al aanwezig, 2 jaar zelfs al..
Volgens mijn moeder was ik vroeger een heel rustig kind, ze waren mij vaak kwijt dachten ze, doch dan zat ik gewoon rustig op een slaapkamer of onder de keukentafel te spelen.Een maand of wat heb ik daar nog gewoond en toen zijn we verhuisd naar Emmermeer in Emmen.


School

De kleuterschool was mijn eerste kennismaking met de school, maar daar vond ik eigenlijk helemaal niets aan. De lagere school (O.B.S.-7) aan de Meerstraat/Lesturgeonstraat heb ik doorlopen, zonder te blijven zitten. Op de lagere school heb ik mij ook nog even van mijn sportieve kant laten zien, was 3 jaar lang verbonden aan korfbalvereniging Emmen. Aangezien mijn vader het agentschap van Het Nieuwsblad van het Noorden, Nieuws van de Dag en de Telegraaf had gekregen, evenals een verspreidingsbureau voor reclame-folders, kon ik al in de eerste klas van de lagere school beginnen om wat extra zakgeld te verdienen. Dit heb ik volgehouden tot mijn 17e levensjaar.Ook het vervolgonderwijs heb ik zonder problemen afgemaakt: eerst 4 jaar naar de M.U.L.O aan de Baander en daarna nog 2 jaar naar de H.A.V.O. aan het Allee.

Allerlei baantjes

Na mijn schooltijd moest er natuurlijk wat verdiend worden en heb diverse baantjes gehad: Eerst winkelbediende bij IJzerhandel Warringa in Emmen, Colporteur voor de Telegraaf, leerling monteur op de militaire voertuigen afdeling van de Daf-garage (DOAM) in Emmen, leerling loonadministratie bij Emmein Staal (Kantoormeubelfabriek). Daarna ben ik het transport ingerold, eerst bij M. Hollander in Klijndijk en daarna bij Egro in Emmen, een groente en fruithandel.

Militaire dienst

In maart 1973 moest ik voor 16 maanden in militaire dienst, opgekomen in Den Bosch bij de administratieve club, na een week werd ik 'aangewezen' als vrijwilliger om naar Ede te gaan als Telefonist/Telexist en de laatste maand dat ik daar zat als lijnwerker, telefoons verbinden, kabels leggen en onderhoud van die hele bende. Daarna nog een maand in Harderwijk bij de contra-spionage gezeten en uiteindelijk naar Havelte bij de 47e SSVCie. Daar had ik het geluk, dat ik bij de barkeepers van de compagniesbar op de kamer lag en duurde dus niet lang, dat ik niet aan de bar zat, maar erachter stond. Dat was het begin van een hele goede tijd. Heb de bar later helemaal overgenomen en de schuld die er op zat, een paar duizend gulden, binnen paar maand weggewerkt en kon het grote verdienen beginnen. Je was nl. verplicht om alle inkopen bij de Cadi te doen, maar dat was dan tegen verkoopsprijs, zodat je niets overhield. Ik ben toen beetje bij beetje begonnen om gewoon bij de supermarkt of groothandel in te kopen, dan had je bijvoorbeeld in plaats van 2 suikerklontjes voor een kwartje bij de Cadi, 224 klontjes voor Fl. 1,79 bij supermarkt Olsman in Emmen. Een vat bier kostte bij de Cadi Fl. 110,-- en bij de groothandel in Meppel slechts Fl. 65,-- Zo kon je een boel geld verdienen. Een van mijn mede-verdedigers van Nederland, komt op een gegeven moment bij mij en zei, dat het wel een goed idee zou zijn, als ik 's-avonds ook iets te eten zou kunnen aanbieden, bijvoorbeeld een portie saté of zo. Hij zei, dat er bij hem in de buurt een fabriek stond, die saté maakte, maar dat ze daar vaak een partij over hadden, die nog maar een week houdbaar zou zijn volgens de verpakking. Hij zou dat dan kunnen kopen voor Fl. 0,75 per verpakking van 3 stokjes saté. Ik zei, neem maar een keer wat mee, stuk of 200  of zo. Zondagsavonds kwam hij er aan met een koffer vol, met 200 pakjes saté. De woensdag daarop, waren ze al verkocht voor Fl. 2,50 per stuk...Mijn leidinggevende was een sergeant, die wist wel hoe ik de boel regelde en wist ook gelijkertijd te vertellen, dat dat officieel niet zo mocht en als de Cadi erachter kwam, hij zijn werk kwijt zou zijn en dat ik dan vast en zeker een paar weken naar Nieuwersluis mocht, dus heeft hij mij overgedragen aan de bataljonscommandant, een kolonel, die daar niet zo'n probleem mee had. Alleen als ik gepakt zou worden, zou hij nergens van afweten. Geen probleem voor mij dus. Net voor dat ik afzwaaide uit Havelte, de hele bar afgebroken en er een nieuwe voor besteld, incl. biertaps en complete keuken erbij. 3 maand nadat ik uit dienst was kreeg ik nog uitnodiging vanuit Den Haag om de bar officieel te openen, maar toen zat ik jammer genoeg in Italië


In het transport

Na mijn diensttijd eerst een poosje niets gedaan: Normaliter had de Egro mij weer terug moeten nemen, doch ik had het wel gezien daar en ook vanuit de Egro was er weinig animo om mij weer aan te nemen. Op een gegeven moment belde mijn broer Alex mij, of ik misschien belang had om bij een bedrijf te gaan werken dat niks anders deed als naar Italië te rijden. Men had hem gebeld, of hij “de van Kampen” was, die al naar Turkije was geweest en meerdere malen naar Joegoslavië. Hij had geantwoord, dat niet hij dat was, maar zijn jongere broer, ik dus, aangezien hij op dat moment vast werk had bij v/d Graaf in Coevorden.
Bij dit bedrijf, I.T.S. Peize heb ik veertien maanden met heel veel plezier gewerkt en een heel groot gedeelte van Europa en Azië doorkruist. Later kwam de eigenaar Evert huizing bij mij en vond het wel een strak plan om mij als planner te gaan gebruiken, zodat hij er ook af en toe tussenuit kon om klanten en dergelijke te bezoeken. Dat was niet zo heel veel planwerk, aangezien de 5 auto's die hij had, meestal meerdere weken achter elkaar weg waren. Tussendoor nog wel boel administratie etc. maar was goed vol te houden, computers had nog niemand, dus er was een boel zo even te regelen. Het weekend na mijn huwelijk op een vrijdag, moest ik even een auto laden in Zwijndrecht en toen ik vol was, had ik even gebeld, dat de auto geladen was, kreeg ik als antwoord: "Nou, goede reis dan maar..." Huh? Goede reis? ik heb ja niets bij mij, geen kleding, geen eten en noem maar op.  Was geen probleem zei hij, laat ik wel even bezorgen bij Klein Groenendaal, chauffeurscafé aan de N50 tussen Apeldoorn en Arnhem. Dus, de eerste 3 weken van mijn huwelijk mocht ik nog weer even een ritje doen naar Izmir in Turkije. Toen ik 3 weken later weer thuis was op een zondagmorgen, heb ik niets van mij laten horen en 'smaandags pas gebeld, dat ik aan de grens stond in Rütenbrock, waarop ik als antwoord kreeg, dat de volgende oplegger voor Ankara alweer klaar stond. Heb hem toen verteld, dat ik wel naar Peize kwam, maar niet om om te koppelen. In Peize kreeg ik te horen, dat hij er nog even over nagedacht had en dat ik ook wel ritje dichtbij mocht doen, even naar Rome toe. Ik was er toen wel klaar mee en zei dat ik eerst een of 2 dagen thuis wou kijken...Hij was er toen ook wel klaar mee en ben toen op staande voet ontslagen (met wederzijds goedvinden) omdat ik niet telkens naar Midden-Oosten wou rijden. Ik kreeg een ontslagbewijs wegens het niet voorhanden hebben van transporten binnen Europa en daarmee kon ik zo naar het GAK, wat ik ook precies een half jaar heb volgehouden.


Getrouwd en wel 

Tijdens mijn carriere bij I.T.S.  ben ik nog wel even in het huwelijksbootje gestapt met een jeugdvriendin, Wia Schuiling, maar dat heeft niet eeuwig geduurd, 'slechts' 24 jaar en 10 maanden.  Het leek allemaal wel mooi te gaan, maar nadat ik bij Wagenborg (zie verderop) kwam te werken, was ik ook plotseling zomaar door de week een paar avonden thuis en dat ging natuurlijk niet helemaal goed, als je samen gewend bent, dat je eens in de week of eens in de paar weken een keer thuis komt. Dan zie je te veel. Ook dat je vrouw 'savonds mooi aan de zwier gaat en zij onze dochter dan bij de buren liet slapen, omdat ze nog ergens heen moest en dan pas smorgens weer terug was. Ze scheen het bij anderen in bed mooier te vinden dan bij mij en zelfs een keer met haar eigen neef had liggen te krikken. Dit kreeg ik natuurlijk pas als laatste te horen, maar toen heb ik besloten om er maar mee te stoppen. Nadat wij uit elkaar waren, heeft zij onze dochter pardoes op straat gezet op aandrang van haar vriend Frans Bijkerk uit Emmen. Ze zijn nog steeds bij elkaar, af en toe vindt Frans het nodig om mijn dochter in elkaar te slaan. 

Wolbers Transport

Na mijn dienstverband bij I.T.S. Peize heb ik nog een half jaar op steun gestaan en ben toen bij Wolbers Transport in Barger-Oosterveld begonnen. Ik werd op een gegeven moment gebeld door mijn vrouw, dat er een zekere Bennie Wolbers had gebeld uit Barger Oosterveld, of ik even langs wou komen voor een sollicitatiegesprek. Ik had al een idee welke Bennie dat moest zijn, maar kende dat bedrijf eigenlijk alleen van oude Magirussen, met tankwagens waar men dierlijk bloed mee vervoerde en van wat Magirus en Henschel zandkippers, dus mijn animo was niet zo heel erg groot om daar heen te gaan. Maar tijdens het gesprek, bleek dat ze ook 2 nieuwe Scania's hadden met boogie-lift en Rubson-drive, die men gekocht had voor de aardappelcampagnes. Een van de chauffeurs die op zo'n nieuwe Scania reed, wou er niet mee de grens over en dus was men op zoek naar iemand die dat wel wilde en ook ervaring had met grensdocumenten en ook beetje bekend was in het buitenland. Dus eigenlijk voor beide partijen een win-win situatie. Alleen die aardappelcampagnes daar was ik niet zo kapot van..Je was aan de ene kant blij als het begon, maar nog veel blijer als het weer afgelopen was. Was trouwens goed verdienen in zon'n aardappelcampagne, ook hele lange dagen en weken, maar dat was geen probleem. Heb daar verder ook diverse soorten ander werk gedaan en ook door heel Europa heen. Uiteindelijk heb ik het daar 13 jaar vol gehouden. Wolbers was destijds een samenwerkingsverband aangegaan met Jager Holland (groenteboeren) Wolbers Transport werd opgeheven en W.T.G. kwam er voor in de plaats (Wolbers Transport Groep) en de laatste paar jaar reed ik dus ook een paar keer in de week met een lading groente naar Duitsland en Denemarken. Toen de Berlijnse Muur viel, was Jager Holland de eerste die met groenterijden naar Oost-Duitsland begon, maar dat heb ik dus niet meegemaakt omdat Bennie Wolbers er uit gewerkt werd en ik er toen ook maar mee gestopt ben. In mijn gedachtengang werkte ik voor Bennie Wolbers en niet voor Jager Holland en als mijn baas er dan niet meer is, heb ik daar verder ook niets meer te zoeken. Nadat ik mijn ontslag aangezegd had, trof ik Bram Jager eens in de kantine en die zei toen dat ik mijn opzegperiode van een maand niet hoefde te vervullen, want wat hem betrof, mocht ik direct wel opsodemieteren en heb die gelegenheid dus direct met beide handen aangegrepen, aangezien men bij Blanken Transport in Emmen, al een paar keer gevraagd had, of ik daar niet wou werken.


Blanken

Tijdens mijn dienstverband bij Wolbers, ben ik ook de trotse vader geworden van mijn 3 kinderen: Marcel, Pascal en Chantal. Na mijn vertrek bij Wolbers/Jager heb ik eerst een week vakantie genomen en ben toen bij Blanken in Emmen begonnen als internationaal chauffeur, voornamelijk met stukgoed van Duitsland naar Frankrijk. Het laatste jaar dat ik daar werkte, reden we met een stuk of wat auto's alleen nog maar naar Polen voor Raben Winterswijk. was best mooie tijd daar. Op een gegeven moment werd ik zondags door Eit Blanken zelf gebeld, dat ik maandagmorgen niet op tijd weg hoefde, omdat we dan eerst een vergadering hadden samen met de financiele club van NOB. Stond me eigenlijk niet aan, want dat zou mijn hele planning in de war gooien, maar ja, moest maar, Die bewuste maandagmorgen kregen we te horen, dat het slecht ging met de buitenlandtak van Blanken, dat we te duur waren en meer van dat soort kreten, dus kwamen we op non-actief te staan, wel doorbetaald trouwens. Aangezien ik de bui al zag hangen, 'smorgens voor de meeting eerst even naar de dokter geweest en die verklaarde mij overspannen, zodat ik ook nog elke week 15 overuren betaald kreeg, omdat ik de afgelopen tijd structureel meer dan 15 overuren gemaakt had. Een week later kwamen we voor


  het gerecht in Emmen, doch de rechter was het niet met de NOB en Blanken eens en we moesten nog maar een keer weer komen. De rechter was trouwens een studiegenoot van onze advocaat van het FNV, Paul Bosch en die zei al van tevoren dat we wel goed zaten en het wel eens een lange tijd kon duren voordat de uitspraak kwam. In totaal heeft het bijna een half jaar geduurd. Als ik bij het GAK kwam (nu UWV) op ziekencontrole, was men helemaal niet nieuwsgierig hoe het qua gezondheid met mij ging maar veel nieuwsgieriger hoe het met de zaak Blanken ging, Als ik dan zei, dat de volgende zitting over 2 maand was, hoefde ik ook pas die week na de zitting weer te verschijnen bij het GAK. Overigens, nadat het voor de eerste keer in de krant kwam, dat Blanken ons op non-actief had gezet, werd ik direct daags erna al gebeld door Frits Noorman van Teletrans, dat ik daar wel direct kon beginnen. Als antwoord zei ik, dat ik nog steeds bij Blanken in dienst was en ik pas na de definitieve uitspraak van de rechtbank, beschikbaar zou zijn. Was geen probleem. De zondag na de uitspraak ben ik daar dan ook begonnen.

TeleTrans 

Toen de boel bij Blanken uiteindelijk definitief op de fles ging, ben ik begonnen bij TeleTrans in Emmen, als chauffeur speciaal transport, heel veel voor US-Army gereden, met tanks en allerlei voertuigen, veel voor Holvrieka met biertanks gereden, maar ook heel veel voor Caterpillar België naar Spanje, Frankrijk en Italië. Helaas liep TeleTrans een contract mis, wat hem overigens wel al beloofd was, maar op het laatste moment door v/d Vlist werd weggekaapt. Er waren al allerlei voertuigen en opleggers bij gekocht, alleen hadden we daar geen genoeg werk voor, dus werd TeleTrans uiteindelijk failliet verklaard en werd het verkocht aan Winder in Limmen.

Winder/Kramer

Winder Limmen was echter een binnenland-bedrijf en die snapten het niet helemaal hoe het werkte bij buitenland-transporten, konden ook niet door één deur heen met de vorige eigenaar Frits Noorman, omdat de Winder-chauffeurs die in het TeleTrans-werk zaten, slechter betaald werden dan de "echte TeleTrans-chauffeurs", dus die verkochten de hele boel maar weer aan het toenmalige Kramer uit Schoonebeek, wat later Wagenborg Nedlift werd. Zo waren ze in een klap van het "gezeik" van Frits af... Maar Frits had dus wel gelijk.


Wagenborg Nedlift

Hier begonnen als chauffeur, in hetzelfde werk als TeleTrans, doch later werd al dat werk afgestoten en reed ik hoofdzakelijk nog met allerlei artikelen voor de olie- en gasindustrie, aangezien Kramer huisvervoerder was voor de N.A.M. en als er een boortorenverhuizing was, reed ik daar in mee.
Later was ik verantwoordelijk voor het complete logistieke gebeuren bij boortorenverhuizingen. Als er geen boortorenverhuizing was, was ik gewoon chauffeur en als er wel een boortorenverhuizing was, moest ik van de auto af en was ik een paar weken de zogenaamde "Truckpusher", zoals de logistieke coördinator genomd werd. Op een gegeven moment, kwam de transport-tak van Wagenborg een beetje in zwaar weer en toen werd onder andere mijn vrachtwagen verkocht aan reym in Veendam, zodat ik dan ook per direct geen chauffeur meer was en mij volledig kon richten op boortorenverhuizingen, evenals voor de vergunning-aanvragen en voor de tachografen en rijtijdenwetten. Men zegt wel eens, met boeven vang je boeven..In deze periode ben ik ook gescheiden en heb ik Coby Broeksema leren kennen, waar ik later een relatie mee ben begonnen. Maar zij is helaas al overleden. Vanaf 2008 enkele grote gasbuizen-projecten in Oost-Duitsland gehad, onder andere de OPAL-leiding en de NEL-leiding, beter bekend als het Nordstream-project, maar dan alleen het gedeelte over land in Duitsland,  waar ik mijn energie helemaal in kwijt kon als operationeel projectleider. Nadat deze projecten weer waren afgelopen, begon ik weer met vergunningen en tachografen en boortorenverhuizingen.


G. v/d Veen

Ook nog even een ritje tussendoor gedaan, samen met Janine Tuitel, ex-collega destijds, bij Kramer cq Wagenborg Nedlift, maar we bleven elkaar zien. Was een rit voor Gerrie v/d Veen naar Italië, weer geladen in Frankrijk, omgebakt in Roosendaal en weer naar Veendam. Gerrie is helaas al overleden, was vroeger een collega van mij en later werd hij eigen rijder voor Heijnen in Roosendaal. Was een mooie rit trouwens, samen op de auto. Gerrie heb ik eerst leren kennen bij Blanken in Emmen en altijd nog contact mee onderhouden, totdat hij overleed. Was ook een van de collega's, die ik nooit zal vergeten.

Lubbers

Eind 2015 en begin 2016 waren we alweer bezig met de voorbereidingen van een nieuw buizenproject in Zuid Duitsland, doch dat werd niet meer uitgevoerd door Wagenborg, maar door Lubbers in Schoonebeek, aangezien de transportafdeling van Nedlift op 1 juli 2016 overgenomen werd door Lubbers.
De eerste paar maanden bij Lubbers heb ik mijzelf maar een beetje bezig gehouden met vergunningen, administratie op orde maken voor komende buizenprojecten en met boortorenverhuizingen. Buiten de boortorenverhuizingen om, wist niemand waar ik was en of ik aanwezig was. Ik was ingedeeld bij de projecten en als er niets was, moest ik mijzelf maar bezig zien te houden. In mei 2017 eindelijk naar zuid Duitsland voor een buizenproject en daar een paar maand gezeten. Eens in de drie weken kwam ik thuis. Daarna nog een gasbuizenproject in Oost-Duitsland gedaan, verdubbeling van de OPAL gasleiding die we het eerst hadden gedaan in 2008. Deze begon eind 2017 en duurde tot eind juni 2018. In 2019 nog paar kleine projectjes gedaan en in augustus begonnen met een project in Tsjechië. Aangezien we hier vrijdags altijd rond de middag klaar waren, ging ik vanaf hier wel elke week naar huis.


A3-Logistics

Op 1 september 2019 had ik de A.O.W. gerechtigde leeftijd bereikt, doch ik had mijzelf al ingeschreven als zelfstandig ondernemer onder de naam A3-Logistics, dus werk ging gewoon door. In februari/maart 2020 laatste project gedaan in Tsjechië en toen begon een lange tijd van niets doen, wegens het niet doorgaan van projecten vanwege Corona tot en met: 16-10-2020


Begin januari 2021 weer aan het werk geweest bij een pijplijn-project in Denemarken. Dit project duurde van januari tot 8 mei 2021, waarbij wij 33 opslagplaatsen bevoorraad hebben van oost naar west-Denemarken
In augustus 2021 zou het de bedoeling zijn, dat we weer met een buizenproject zouden starten in Tsjechië, doch in september nog steeds niks gehoord, dus denk dat de Tsjechische concurrenten er mee aan de haal zijn gegaan.

Bolk

Daarna nog een  keer als begeleider/stuurman mee geweest voor Bolk uit Almelo. Ook nog 3 keer voor Bolk opgetreden als Truckpusher bij  boortorenverhuizingen  in Nederland en Duitsland, van Georgsdorf (D) naar Veendam, van Veendam naar Hoek van Holland en als laatste van Hoek van Holland naar Monster.

Laatste werkzaamheden

Later werd ik nog een keer gebeld door iemand van Lubbers, om een paar nachtbegeleidingen te doen, vanaf grens D-NL, doch toen ik in Schoonebeek aan kwam om de begeleidingsbus te halen, kwam een zekere Jan Pat naar mij toe, die mij even wou spreken. Na de koffie het gesprek aan gegaan en daar werd mij verteld, dat ik niet mocht begeleiden,omdat ik in het verleden opmerkingen had gemaakt over de plunderingen tijdens de Black Live Matters opstanden in Amerika. Daar had ik gezegd, dat ze die plunderaars allemaal maar moesten oppakken en volgens Jan Pat waren dat racistische opmerkingen, die kwaad bloeden zouden kunnen zetten bij eventuele (nog te contracteren) partners in USA. Kreeg ook direct het verbod, om mij nog weer bij Lubbers Transport te laten zien. Was niet zo'n groot punt, aangezien ik daar ook niet werkte, maar bij Lubbers Projects, waar een geheel en al andere manier gehanteerd werd tussen management en personeel.

Tot slot

Nadat de oorlog in Ukraine uitbrak, helemaal niets officieels meer gedaan en per 1-1-2024 maar gestopt met A3-Logistics. Normaal werk was er niet meer voor mij. Natuurlijk was er werk genoeg, maar niet iets waar ik belang bij had.  Nog wel een paar keer benaderd geweest of ik even iets wou doen, koerierswerk of begeleidingswerk of taxiwerk,  maar de desbetreffende opdrachtgevers dachten dat ik bijna voor niets wel iets wou doen, dus niet.


Ben momenteel met heel andere dingen bezig, maar dat is te lezen in Emigreren naar Bulgarije

 

 
 
 
 
 
E-mailen
Bellen
Info